و قسط در امور فردى و اجتماعى ، تابع و مطيع و فرمان‌بر قرآن باشند ؟ فلهذا هيچ‌گاه تعليمات قرآن را كه بر أساس وحدت است نمىپذيرند ؛ زيرا با زندگى شيطانى ، و كاخ استوار بر عالم خيال ، و با عشق‌ورزى با مجاز سازگار نيست . اين كتاب حقّ ، آنها را دعوت به حقّ مىكند . و ايشان بر باطل پايدارى و ايستادگى دارند ؛ و علنا مىگويند : اى پيغمبر ! اين قرآنت را عوض كن ! يا قرآنى ديگر براى ما بياور ، تا با هواى ما سازگار باشد ! و تعديات و تجاوزات ما را إمضاء كند ! و در خودكامگى ما را مطلق العنان و آزاد بگذارد . قرآنى بياور كه براى أرباب شخصيّت و اعتبار مزايائى قائل شود ، و فقير و غنىّ را در يك صف قرار ندهد . قرآنى بياور كه كاخ ما را سجده‌گاه مردم كند ؛ و فرمانروائى ما بر بيچارگان ثابت و بر دوام باشد . قرآنى بياور كه ما را دعوت به نياز و نماز ننمايد ؛ و ما را به روزه و حجّ و جهاد أمر نكند ؛ ما را به إنفاق و إيثار ، و بذل در أموال دعوت ننمايد ؛ بلكه ما را به شهوت‌رانى ، و در آزاد بودن دست تعدّى به ناموس مردم ، و تجاوز و تجاسر به حقوق ذوى الحقوق ، و دسترنج ضعفاء و مستمندان را ربودن ، و در ميگسارى و دروغ و قمار و رشوه آزاد بگذارد . خلاصه قرآنى بياور كه : مشتهيات نفسانى ما را تأمين كند ، و در إسراف و تبذير ما را إشباع نمايد ! نه آنكه ما را در انجام خواهش‌هاى نفسانى محدود كرده ، و براى دل‌بخواه ما در هر أمرى حريمى قرار دهد ! وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ - قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ فَقَدْ